VI

Ja jestem - kim jestem!
I idę do przodu
wśród bagien mych myśli
i chwastów życia ludzkiego

Między początkiem i końcem
wypełniam sam sobą tę
pustkę wieczystą myślą czynem słowem

Rozważnie i  pewnie
stawiam me kroki
na spiralnych schodach
w drewnie rzeźbionych

Ja idę do przodu
                           pod górę się wspinam
wśród skał wszechbliźnich
                           w chaosie wszechbytu

W rytm mych pragnień
swoich przekonań
                          otwarty na myśli
z pontonem w kieszeni
brnę i brnę

Ja jestem - kim jestem?

V

WszechJA potrzebuje równowagi.
WszechJA potrzebuje rozwagi.
WszechJA potrzebuje spokoju.

Dzięki temu, paradoksalnie, możliwa jest dynamika rozumu wszechJa. Cała  rozwaga, równowaga i spokój są napędem dla samopoznania. Są napędem do odkrywania wszechbytu i wszechbliźniego. Dzięki nim możemy odpowiednio wyważyć nasze myśli. Za pomocą wyważonych myśli możemy formułować odpowiednio wyważone słowa.  Daje nam to potężną możliwość zamiany myśli i słów na czyny świadczące o wszechJA.

IV

Idź ciągle do przodu. Cofaj ostrożnie, gdyż przeszłość jest niebezpieczna dla wrażliwości.
Każdy wybór dobra i zła jest względny.
Nie można rozróżnić dobra od zła zawsze. Patrz zawsze przez pryzmat tu i teraz oraz przyszłość. Niech rozum rozstrzygnie.
Lecz dobro i zło jest względne również wobec wszechJA czy wszechbiźniego. Nie wszystko dobre dla wszechJA jest dobre dla wszechbliźniego. A wszechbliźni to sprzymierzeniec. Nie wszystko co złe jest złe dla wszechJA a dobre dla wszechbliźniego.
Iść przez życie pomiędzy tymi drogami. Zachować równowagę. Inaczej ona Cię znajdzie.
Ludzie dobrzy częściej doświadczają zła.
Jeśli wszechbliźni prosi o pomoc, wesprzyj go dla zadowolenia wszechJA bez żadnej zapłaty. Niech czyn i wzajemność oraz szacunek będą walutą.
Nie traktuj wszechbliźniego tak jakbyś nie chciał, by on traktował Twoje wszechJA.