X

Miłość jest prawem, miłość poddana woli.

Prawdziwa milość polega na umiejętności oddania jej i porzucenia przedmiotu adoracji na rzecz podmiotu będącego zjednoczeniem naszego prawdziwego ja - naszej duszy i naszego ducha. Umiejętne odpuszczenie miłości nie wyzwala w nas uczucia śmierci(duchowej) - odciąga nas od niej poprzez brak chęci do przywłaszczenia sobie wszystkiego i wszystkich których kochamy. Dopiero wtedy zapala się w nas prawdziwa miłość oparta na wolności i szczerości naszych otwartych serc. Tylko taka milość może być zgodna z nasza prawdziwa wolą - taką która nie ingeruje w wolność naszego Blizniego. Tylko taka milość posiada moc sprawczą, daje uczucie szczęścia i prawdziwej wolności.

IX

Każdy człowiek wraz ze swoim życiem jest wolny.
Bóg/bogowie dał/dali człowiekowi wolną wolę. Mam więc wybór.
Dzięki temu założeniu można odkryć sprzeczność w działaniach osób wierzących. Nieustannie, usilnie i namolnie próbujących nawracać, jako ich wiara jest jedną jedyną możliwą opcją do bezwzględnego przyjęcia. Próbujących wmawiać, że  ich ciasny umysłowo światopogląd jest jedynym słusznym.
Skoro prawo wyboru, wolnej woli, pochodzi od samej istoty boskiej, to dlaczego wierzący w A nawracają wierzących w B i wzajemnie odwrotnie ? Albo nie wierzących wcale?  Czyż nie łamią takim postępowaniem przywileju, jaki Bóg/bogowie dali ludziom?Jednocześnie, jeśli Bóg/bogowie wymagają by w ich imieniu nawracać pod każdą możliwą postacią to, po ustanowieniu w świętych pismach prawa wolnej woli, sam/sami  przeczą swoim słowom.

Zatem Człowieku jesteś wolny.
Szukaj prawdy w całym wszechświecie.
Szukaj prawdy w swoim życiu.
Nieustannie szukaj jej w sobie.

Czyń swoją wolę, niech będzie całym prawem.

VIII

Każdy człowiek rodzi się z pewnymi siłami i predyspozycjami do życia. Wyjątkowy. Niczym gwiazda zapala się i rośnie w siłę, moc i ciepło wobec innych współbraci.

Spala cierpienie swoje i zamienia je w radość, w szczęście, w miłość.
Przyciąga do siebie ludzi i obdarza ich swoim ciepłem będąc jednocześnie centrum swojego wszechświata.
Centrum siebie i swoich doświadczeń.
Niezależny i dający zależeć.
Rosnący, by w swej nieskończoności wybuchnąć żarem na obrzeżach swojego życia.

"Każdy mężczyzna i każda kobieta to gwiazda." AL I:3

VII

Życie rozpoczyna potężny dar wszechistnienia.
Życie to myśl. Życie to czucie. Życie to pragnienia. Życie to dążenie do szczęścia.
Życie to odkrywanie. Odkrywanie to myślenie. Myślenie to kwestionowanie.
Kwestionowanie to szukanie. Szukanie doprowadza do rozwiązań.
Rozwiązania podpowiada rozum.
Rozum to człowiek.
Człowiek to życie.
Człowiek to śmierć.
Życie to zalążek czegoś wspaniałego, śmierć natomiast wieńczy to dzieło. Naturalna.
Życie to najwspanialszy dar. Szanuj. Czcij. Odkrywaj je.
Odkrywając życie odkrywasz siebie. I odwrotnie.

VI

Ja jestem - kim jestem!
I idę do przodu
wśród bagien mych myśli
i chwastów życia ludzkiego

Między początkiem i końcem
wypełniam sam sobą tę
pustkę wieczystą myślą czynem słowem

Rozważnie i  pewnie
stawiam me kroki
na spiralnych schodach
w drewnie rzeźbionych

Ja idę do przodu
                           pod górę się wspinam
wśród skał wszechbliźnich
                           w chaosie wszechbytu

W rytm mych pragnień
swoich przekonań
                          otwarty na myśli
z pontonem w kieszeni
brnę i brnę

Ja jestem - kim jestem?

V

WszechJA potrzebuje równowagi.
WszechJA potrzebuje rozwagi.
WszechJA potrzebuje spokoju.

Dzięki temu, paradoksalnie, możliwa jest dynamika rozumu wszechJa. Cała  rozwaga, równowaga i spokój są napędem dla samopoznania. Są napędem do odkrywania wszechbytu i wszechbliźniego. Dzięki nim możemy odpowiednio wyważyć nasze myśli. Za pomocą wyważonych myśli możemy formułować odpowiednio wyważone słowa.  Daje nam to potężną możliwość zamiany myśli i słów na czyny świadczące o wszechJA.

IV

Idź ciągle do przodu. Cofaj ostrożnie, gdyż przeszłość jest niebezpieczna dla wrażliwości.
Każdy wybór dobra i zła jest względny.
Nie można rozróżnić dobra od zła zawsze. Patrz zawsze przez pryzmat tu i teraz oraz przyszłość. Niech rozum rozstrzygnie.
Lecz dobro i zło jest względne również wobec wszechJA czy wszechbiźniego. Nie wszystko dobre dla wszechJA jest dobre dla wszechbliźniego. A wszechbliźni to sprzymierzeniec. Nie wszystko co złe jest złe dla wszechJA a dobre dla wszechbliźniego.
Iść przez życie pomiędzy tymi drogami. Zachować równowagę. Inaczej ona Cię znajdzie.
Ludzie dobrzy częściej doświadczają zła.
Jeśli wszechbliźni prosi o pomoc, wesprzyj go dla zadowolenia wszechJA bez żadnej zapłaty. Niech czyn i wzajemność oraz szacunek będą walutą.
Nie traktuj wszechbliźniego tak jakbyś nie chciał, by on traktował Twoje wszechJA.